عرضه بازی L.A. Noire مدت زمان زیادی باقی نمانده و بازیکنان می توانند به زودی در خیابان های دهه 40 لوس آنجلس قدم زنان خود را در نقش کول فلپس (Cole Phelps) یکی از افسران اداره پلیس L.A قرار دهند. فضای این بازی شباهت زیادی به فیلم های نوآر دهه 1940 و 1950 دارد و به طبع موسیقی های ساخته شده برای آن نیز همین حال و هوا را دارند. به همین دلیل سایت GameSpot مصاحبه ای را با آقای ایوان پاولوویچ (Ivan Pavlovich) که در سمت سرپرست بخش موسیقی کمپانی Rockstar قرار دارد، انجام داده و ما هم نظر شما را به آن جلب می کنیم.

GS: لطفاً صحبت هایتان را با معرفی کوتاهی از خودتان و نقشی که در تولید موسیقی های بازی L.A. Noire داشتید، شروع کنید.

پاولوویچ: من سرپرست بخش موسیقی کمپانی Rockstar هستم. کار من در استودیو این است که مطمئن شوم هر بازی از موسیقی ایده الی برخوردار باشد. حالا این کار می تواند لایسنس کردن آهنگ های مختلف باشد یا  همکاری با آهنگسازان مختلف برای ساخت موسیقی های جدید برای بازی.

GS: در مورد موسیقی های L.A. Noire چه می توانید بگویید؟

پاولوویچ: موسیقی های این بازی توسط آقای اندرو هیل (Andrew Hale) ساخته شده که قبلاً موسیقی های بازی Scott Pilgrim vs. The World و The Getaway را ساخته بود. قطعات در استودیوی Abbey Road در لندن ضبط شدند. استودیویی که گروه Beatles آثارش را در آن ضبط کرده بود. در این بازی آهنگ هایی از خوانندگان مطرح سبک Jazz مانند بیلی هالیدی (Billy Holiday)، الا فیتزجرالد (Ella Fitzgerald) و لوئیز جردن (Louis Jordan) را از طریق رادیو خواهید شنید. برای ساخت موسیقی های این بازی آقای وودی جکسون (Woody Jackson) هم به ما  کمک کرد. ایشان قبلاً در بازی Red Dead Redemption وظیفه ساخت موسیقی ها را داشتند و چند قطعه هم برای این بازی ساخته اند.

GS: برای ساخت این موسیقی ها از چه چیزهایی الهام گرفتید؟

پاولوویچ: آقای برندان مک نامارا (Brendan McNamara) رئیس استودیوی بازیسازی Team Bondi دنبال ساخت موسیقی های بسیار قوی ای بود و می خواست که این قطعات به زیبایی آهنگ هایی بشوند که در فیلم ها شنیده می شوند. خیلی علاقه داشت که موسیقی های بازی به آثار آهنگسازانی مانند برنارد هرمان (Bernard Herrmann)، مکس استینر (Max Steiner) و جری گولدسمیت (Jerry Goldsmith) شبیه باشند. همچنین در لایه های بعدی موسیقی های این بازی، المان هایی از سبک Jazz قرار دارند و آن ها را به آثار هنرمندانی مانند هاوارد شور (Howard Shore) و اورنت کولمن (Ornette Coleman) و ترنس بلنکارد (Terence Blanchard) شبیه کرده است.

GS: آیا با تیم موسیقی به طور نزدیک کار کردید تا مطمئن شوید که آهنگ ها و قطعه های ساخته شده برای بازی یگپارچه هستند؟ یا به صورت جداگانه کار کردید؟

پاولوویچ: در اکثر مواقع کارها به صورت جداگانه انجام می شدند، چرا که ما تیم های جداگانه داشتیم که روی طراحی صدا کار می کردند. اما هر زمانی که با هم کار می کردیم، همه چیز بسیار عالی پیش میرفت تا توانستیم فضای عالی ای را در بازی بوجود بیاوریم. بعضی چیزها مانند موسیقی ای به نام Clue-finding که در پس زمینه پخش می شود، باید طوری قرار می گرفت که شما را در بازی غوطه ور کند و این حس را از بین نبرد. مثال بعدی، صدای موتور اتومبیل هایی بود که در بازی قرار داشتند. تیم طراحی صدا، فایل های بسیار طولانی ای را برای صدای موتور اتومبیل طراحی کرده اند که در زمانی که بازیکن رانندگی می کند، پخش شوند.

GS: به چه صورت، هم با آهنگ های لایسنس شده کار می کردید و هم با آهنگ هایی که آهنگساز برای بازی ساخته بود؟ چگونه میان این دو قسمت تعادل برقرار کردید؟

پاولوویچ: موسیقی های لایسنس شده مکمل موسیقی هایی هستند که برای این بازی ساخته شده اند و همیشه عکس العمل های متفاوتی را از سوی بازیکنان به همراه داشته اند. برای استفاده از موسیقی های لایسنس شده، شما انعطاف و حق انتخاب بیشتری دارید، اما ممکن است موسیقی هایی که می سازید به این آهنگ ها شبیه باشد. این چیزی است که می تواند به بازی آسیب وارد کند. همچنین می توانید برای اینکه موسیقی های بهتری برای بازی در اختیار داشته باشید، پول زیادی خرج کنید. با استفاده از موسیقی هایی که برای بازی ساخته شده، شما از ابتدا در بازی قرار می گیرید و دقیقاً چیزی مناسب با خودتان را مشاهده می کنید و تجربه ای منحصر به فرد را در بازی بدست می آورید. ایجاد تعادل میان این دو قسمت در هر بازی متعادل است.

GS: موسیقی های مورد علاقه شما کدام ها هستند؟

پاولوویچ: من آهنگ Stone Cold Dead in the Market از الا فیتزجرالد و لوئیز جردن را دوست دارم. این موسیقی توسط تیکلاه (Ticklah) برای مجموعه Verve هم Remix شده است. من تمام 40 آهنگی که در این بازی قرار دارند را دوست دارم و هر کدام آن ها محبوبیت خاص خودشان را دارند.

GS: موسیقی ها و گیم پلی چگونه با هم یکپارچه شده اند؟

پاولوویچ: محیط های بازی L.A. Noire کمی با بازی های دیگر مانند GTA یا Red Dead Redemption تفاوت دارد. موسیقی های اندرو هیل در تمام قسمت های بازی استفاده شده اند تا حس درام فیلم های نوآر کلاسیک در این بازی به وجود بیاید، اما انتقال آن ها به حالت های مختلف گیم پلی شبیه به کاری که در Red Dead Redemption انجام شده بود، نبود. پس ما تمرکز خود را روی خلق مودهای مختلف برای این موسیقی ها گذاشتیم که بتوانیم آن ها را در صحنه های مختلف، مانند صحنه های جنایی هم استفاده کنیم.

GS: می توانید درباره آلبوم L.A. Noire: Remixed صحبت کنید؟ ما از این آلبوم باید انتظار چه چیزی را داشته باشیم، چون به همراه موسیقی های اصلی عرضه می شود.

پاولوویچ: پروژه Remix آهنگ های بازی برای معرفی دوباره هنرمندان معروفی بود که آثار آن ها در بازی وجود داشتند. در این حالت موسیقی های آن ها به نوع جدیدی عرضه می شود. برای این کار همکاری با Verve بسیار عالی بود، چرا که خوانندگان کلاسیکی مانند بیلی هالیدی، الا فیتزجرالد و لوئیز جردن در L.A Noire حضور دارند.

GS: پیشنهادی برای آهنگسازان جوان که قصد دارند وارد این کار بشوند دارید؟

پاولوویچ: در این روزها چیزی آسان تر از آن نیست که موسیقی های خود را منتشر کنید. یک پشتیبان مالی پیدا می کنید و موسیقی های خود را منتشر می کنید، اما همیشه به این موضوع توجه کنید که باید از روی عشق و علاقه موسیقی بسازید، نه برای به دست آوردن پول.